Treinen

Er zijn verschillende typen MagLev-treinen, elk met z’n eigen (unieke) doel, ontworpen en gebouwd door verscheidene landen.
Op deze pagina kan je alle belangrijke huidige treinen en hun specificaties vinden:

Linimo

Linimo. bron foto: Aichi Prefecture

Linimo is een stadstrein, bedoeld om korte afstanden te reizen door het stedelijke Nagoya (Aichi regio) in Japan. Deze lijn is in 2005 geopend als alternatief voor de vaak drukke metrolijnen.
Er zijn een aantal problemen geweest als gevolg van de massa’s mensen die er tegelijk in wilden, waardoor de trein in twee gevallen niet eens meer kon zweven.

Specificaties:
Linimo wordt opgetild en voortgestuwd door lineaire magneetaandrijving, waarbij de trein normaal 8 mm boven de baan zweeft.
Topsnelheid ligt op 100 km/h wat snel pendelen tussen de negen stations op de 8.9 kilometer lange lijn mogelijk maakt. De lijn heeft
een maximale hellingsgraad van 6% en heeft een maximale capaciteit van 244 passagiers / trein.

Transrapid 04

TR04. foto © Bettmann/CORBIS, 15 mei 1975 ; Jan Borchers, 2006

De TR04 was de eerst rijdende Duitse MagLev-trein op openbaar terrein. De trein is in 1974 gebouwd door Krauss-Maffei, hij is 15 meter lang, biedt plaats voor 20 passagiers en weegt 16,5 ton. De topsnelheid van deze trein was 253,2 km/h. In tegenstelling tot de TR02 met z’n “omgekeerde T” baan, gebruikte deze treinbaan twee aluminium rails waarboven de trein zweefde. Stroom werd nog wel geleverd via een rail, wat deze trein nog niet volledig zwevend maakte.

Transrapid 05

TR05 op de IVA in 1979 in Hamburg. foto onder Wikimedia Commons licentie.

De TR05 is de logische opvolger van de TR04, en is gebouwd in 1979. In hetzelfde jaar is deze trein zes maanden lang getest op de 908 meter langs baan van de IVA (Internationale Verkehrsausstellung) in Hamburg, waar deze gedurende de paar dagen van de beurs een shuttle-route heeft gereisd om de mensen te laten zien en voelen hoe het is om met zo’n trein te reizen.
De trein heeft een capaciteit van 68 zitplaatsen. Hij is niet compatibel met de oude testbaan, omdat de baanbreedte verminderd is ten opzichte van de TR04.

Transrapid 06

Verlaten en gevandaliseerd, kar nummer 2 van de TR06 op een stellage in Drachten. foto onder Wikimedia Commons licentie.

De TR06 is weinig anders van de TR05 behalve het uiterlijk. Wat deze trein bijzonder maakte is dat hij ontworpen was met de oorspronkelijke bedoeling om in Nederland gebruikt te gaan worden in een lijn van Amsterdam naar Groningen. Die lijn is er echter nooit gekomen.

De TR06 is ontwikkeld van 1980 tot 1983 en is in de zomer van 1983 kort in gebruikt geweest als testwagen.

Transrapid 08

Boven: TR08 in Duitse lijn ; onder: TR08 op een station in Shanghai. foto’s (top: thyssenkrupp.com ; onder: Siemens)

Deze trein is wat MagLev-treinen wereldwijd veel bekender heeft gemaakt. De Transrapid TR08 is één van de eerste dingen die je zult vinden als je naar MagLev-treinen zoekt op het internet, en met een goede reden: Dit model trein wordt zowel in Duitsland (na de crash in Lathen niet meer helaas) als in Shanghai (hier op grote schaal) commerciëel gebruikt om passagiers te vervoeren.
Dit type Transrapid trein is ontwikkeld en gebouwd in 1999, en een licht aangepaste versie (voor beter comfort) wordt tot op heden nog in Shanghai gebruikt.

Op 22 september 2006 een ernstig ongeval geweest in Lathen tijdens een testrit. De trein ging nog maar 162 kilometer per uur, toen het op een reparatiewagen klapte die men niet van de baan af had gestuurd. De werknemers op de wagen sprongen 4,5 meter naar beneden wat hun levens heeft gered.
Bij het ongeluk kwamen 23 mensen om, er waren 10 gewonden. Het is tot op heden het enige MagLev-ongeluk met doden geweest.

JR-MagLev ML500

JR ML500 in het Modern Transportation Museum in Japan. foto onder Wikimedia Commons licentie.

Japan heeft met deze onbemande trein een belangrijk deel in de geschiedenis van de MagLev-treinen geschreven. Het was namelijk de eerste van alle experimenten diens topsnelheid hoger lag dan 500 km/h. Hiermee zette de ML500 op 12 december 1979 een recordsnelheid van 504 km/h neer, wat slechts negen dagen later al met een nieuwe testrit werd verbeterd naar 517 km/h. Deze trein gebruikte nog het “omgekeerde-T” type baan, waardoor er geen ruimte overbleef voor passagiers. Dit is de reden geweest voor JR om te beginnen met het gebruiken van de nieuwe U-type banen voor de opvolgende treinen.

JR-MagLev MLX01

Vroege variant van de JR MLX01 vliegt voorbij met ruim 500 km/h. foto onder Wikimedia Commons licentie.

Dit is de meest recente MagLev-trein op aarde. Japan heeft hiermee tot op heden met 581 km/h tijdens een bemande rit het wereldsnelheidsrecord binnengehaald. Deze snelheid ligt op dit moment begrensd op 581 kilometer per uur omdat het stroomnet wat
op de testlocatie ter plekke gegenereerd wordt maar op 60 hertz werkt. Bij MagLev-treinen die gebruik maken van lineaire aandrijving
is de frequentie namelijk bepalend voor de maximale snelheid, omdat dit bepaalt hoe snel de aandrijvingsspoelen aan en uit gezet kunnen worden.
Op deze trein hebben al meer dan 80.000 mensen een testrit meegemaakt. Ook heeft deze serie treinen in oktober 2004 al de
400.000 km afstandsmijlpaal behaald.
Het Japanse ministerie van Verkeer heeft verklaard heel optimistisch te zijn over MagLev-treinen en de toekomst ervan in een
duurzame en efficiënte infrastructuur.